


Podsumowanie
Od września do grudnia odbyło się około 40 jesiennych sesji Szkoły Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu Matki Kościoła w 8 krajach Europy (Ukraina, Polska, Rosja, Białoruś, Litwa, Czechy, Bułgaria, Austria) oraz w Izraelu. Po raz pierwszy sesje obyły się miedzy innymi w Wilnie, Ostravie, Olkuszu, Lwówku Śląskim i Szczecinie. W wielu filiach notowaliśmy przyrost liczby uczestników.
W Wilnie (12 - 14.11) uczestniczyło w sesji ok. 100 osób. Sesję przeżyliśmy w Gimnazjum Jezuickim położonym w samym centrum miasta, pięć minut piechotą od Ostrej Bramy. Uczestnicy przybyli z Wilna, Kowna i innych miast Litwy, a także z Łotwy. Sesję prowadziła litewsko - polska grupa świeckich i kapłanów, a językami komunikacji był litewski, polski, angielski, rosyjski, słowacki. Mimo, że dla nas, przybyłych z Polski, język litewski jest bardzo trudny, nie było problemów z komunikacją. Chociaż nasze rodzime języki tak bardzo różnią się od siebie, sesja przebiegła sprawnie, w doświadczeniu jedności, którą daje Bóg. Uczestnicy mieli możliwość nie tylko wysłuchania nauczań, ale też uczestniczenia we wspólnej modlitwie uwielbienia, eucharystii, skorzystania z sakramentu pokuty, modlitwy wstawienniczej czy rozmowy duchowej. Cechą charakterystyczną sesji w Wilnie była obecność rodziców z małymi dziećmi, których uzbierała się spora gromadka. Najmłodsze dziecko miało … 10 dni.
Po języku litewskim, język czeski w Ostravie brzmiał jak swój. Na pierwszej sesji w tej części Czech zgromadziło się około 50 osób (19 - 21.11). Sesję prowadziliśmy tym razem w zespole czesko - polskim w klasztorze Sióstr Misjonarek Miłości. I tu, tak samo jak w Wilnie i na każdej innej sesji, mimo inności kulturowej i geograficznej, doświadczyliśmy działania i obecności żywego Boga – Jego uzdrawiającej, przebaczającej i uwalniającej miłości poprzez konferencje, modlitwy, sakramenty, rozmowy. W sesji uczestniczyły osoby, które w przyszłości chcą bardzo konkretnie poświecić się pracy misyjnej.
W sesji olkuskiej (26 - 28.11), podobnie jak w Ostravie, uczestniczyło ok. 50 osób. Sesja ta, mimo, że odbyła się w Polsce, również miała charakter międzynarodowy, bo oprócz Polaków, na sesję przybyła grupa Litwinów. Międzynarodowy charakter utrzymała też filia krakowsko-nowotarska, gdzie w sesji, która odbyła się w dniach 3 - 5.12 w Krakowie w klasztorze Sióstr Szarytek przy ul. Warszawskiej, oprócz Polaków wzięli udział Ukraińcy oraz mieszkaniec Białorusi (wszystkich razem ok. 80 osób). Zarówno w Olkuszu, jak i w Krakowie doświadczyliśmy przyjścia Pana. Jednym z jego przejawów było uzdolnienie pewnej osoby do przebaczenia ojcu, o co , jak sama mówi, prosiła i walczyła wiele lat, ale dopiero na krakowskiej sesji Szkoły stało się to możliwe.
Chwała i dziękczynienie Bogu, który czyni wielkie rzeczy pośród nas.
Joanna Sordyl
